Na jarenlang studentenvertegenwoordiger geweest te zijn, durf ik af en toe nog wel eens kijken naar het reilen en zeilen van het wereldje. Daarbij is de Veto mijn voornaamste blik op de stuvers van vandaag, al gebruik ik occasioneel wel eens Schamper, maar ik vind hun website weinig overzichtelijk.
Ik moet zeggen dat het een gemoedelijk, eigenlijk zelfs saai jaar was met afgezaagde thema’s zoals financiering en diversiteit. Tot vandaag, Veto kopt namelijk: HEIBEL BIJ VVS, W&K weg bij VVS. Blijkbaar heeft de studentenraad van W&K grote problemen met de nieuwe statuten die volgens hen illegaal en communistisch zijn. De gewraakte passage bevindt zich in artikel 15. Dat bepaalt dat wanneer een lid zijn lidmaatschap opzegt, VVS moet worden uitgenodigd om zich te kunnen verdedigen.
Degenen die mij een beetje kennen, weten dat ik op het gebied van statuten en reglementen een ongelooflijke miereneuker ben. In mijn ogen moeten regels minutieus correct opgesteld worden zodat ze coherent en jurdisch juist zijn. Een dergelijk dispuut is met andere woorden zeer interessant om eens uit te spitten. De zaak is eigenlijk zeer eenvoudig en het antwoord kan gevonden worden in de fameuze vzw wet.
Artikel 12, eerste lid van de vzw wet stelt heel duidelijk:
Elk lid van een vereniging is vrij uit te treden door het indienen van zijn ontslag bij de raad van bestuur.
Dit wil dus zeggen dat de bepalingen in artikel 15 van de statuten van VVS in strijd zijn met de vzw wet en dus bijgevolg nietig zijn. Sterker nog, indien de raad van bestuur van VVS de uittreding van een lid zou trachten te verhinderen op basis van haar statuten, stelt zij zich bloot aan juridische vervolging. Een studentenraad die op schriftelijke wijze laat weten uit VVS te stappen moet met andere woorden geschrapt worden van de ledenlijst.
De bepaling in de vzw wet is eigenlijk de logica zelve en een gevolg van de grondwettelijke vrijheid van vereniging. Deze vrijheid garandeerd alle burgers en verenigingen van dit land het recht om zich naar believen te verenigen zolang dit de openbare orde niet in het gedrang brengt. Dit wil ook zeggen dat iedereen het recht heeft om zich niet aan te sluiten bij een vereniging en niet kan gedwongen worden om lid te worden of lid te blijven van een vereniging. Het is dit tegen dit laatste dat VVS zondigt. De aanklacht van de W&K studentenraad is dus helemaal terecht.
Is het zover gekomen om dat de bestuurders van VVS zich niet ter dege genformeerd hadden over de basisprincipes van vzw wetgeving of is dit inderdaad ontstaan vanuit een communistische, weinig democratische visie op de studentenbeweging die bij heel wat vvs’ers duidelijk aanwezig is, of is het een slinkse manier om studentenraden aan hen te binden, uit angst voor een alternatieve koepel (Op dit moment speelt het aantal leden geen rol in de bepaling van het subsidiebedrag van VVS, maar indien er een alternatieve koepel zou opgericht worden, zullen de subsidies a rata van het aantal leden verdeeld worden over de twee)?
Vermoedelijk is het een combinatie van deze elementen. In ieder geval hebben ze net het omgekeerde bereikt van wat ze wensten. Ze zouden er goed aan doen deze statuutswijziging niet te publiceren in het staatsblad en de W&K studentenraad een kleine verontschuldiging aanbieden.


Toen ik vorig jaar mijn stuk “VVS. Vereniging? Studenten?” (http://studwww.ugent.be/~sbaert/VVS_vereniging_studenten.pdf) schreef, stond VVS op een keerpunt: ofwel het zou het weer – onder impuls van Hans Plancke, die het goed bedoelde – een slagkrachtig, en met een pluralistisch samengesteld bestuurd een democratisch orgaan worden, ofwel een speeltuin van klein-links zonder enige impact. Hans Plancke bleek niet opgewassen tegen de rigide organisatie, en de kracht van de stafleden, alle niet-klein-linkse denkers stapten op, en het laatste is volledig uitgekomen. Elk woord van mijn toenmalige nota is ondertussen een understatement. Een blik op de foto der VVS-stafleden zegt genoeg:
http://www.vvs.ac/vvs/organisatie/staf.jpg
Op de middelsta dame na – waarvan ik het niet weet – gaat dit om allemaal klein-linkse mensen (hoewel ik Harko nooit dogmatisch vond), die door VVS betaald worden, niet op standpunten die door de AV worden ingenomen uit te werken, maar wel om hun persoonlijke ideologie te verdedigen als studentenstandpunt. Zo valt het te verklaren dat VVS deze zomer samen met ABVV opnieuw in de media pleitte tegen (!) een uitbreiding van het statuut voor studenten om voordelig te kunnen werken. Deze studenten zouden, zo klonk het, toch maar wat de arbeiders hun werk inpikken. Logischer zou zijn dat VVS een progressief gelaat had, in plaats van zo’n reactionair dogmatische nonsens te verkondigen.
Op die manier is het een ‘geluk’ dat VVS werkelijk nul komma nul impact heeft op het Vlaamse beleid (die mensen hebben de legitimiteit van de organisatie ook wel door), hetgeen duidelijk bleek uit de onderhandelingen van het financieringsdecreet, waar elke nieuwe nota een stap verder wegging.
Gevolg is dat VVS een grote aantrekkingskracht heeft op klein-links (VVS is niet de spreekbuis van wat de gemiddelde student denkt, maar wat de gemiddelde communist denkt) en dat stafmedewerkers als Nele Spaas geen tegengewicht meer krijgt van de sterkere studentenvertegenwoordigers (bijv. Matthias Laevens hield VVS indertijd al na 1 zitting voor bekeken omdat hij doorhad dat in Gent elke minuut meer te realiseren viel). Ook Mattias Willems, een socialist van het coole (ende niet-dogmatische) type, kiest weer volledig voor het Gentse niveau. Het is dus een zelfversterkend proces, temeer daar die stafmedewerkers (die eigenlijk enkel ondersteunend zouden moeten werken) actief op zoek gaan naar klein-linkse bestuurders. Op die manier verzekeren zulke mensen (Nele Spaas studeert al tig jaren aan Vlaamse universiteiten, maar heeft nog altijd geen diploma bij mijn weten – logisch dat VVS pleit voor ongebreidelde onderwijsconsumptie voor studenten) hun positie, maar ook dat VVS steeds verder gemarginaliseerd is. Dit standpunt werd trouwens recent onderschreven bij de uitstap van de Hogeschool voor Wetenschap & Kunst uit Mechelen uit VVS.
Eén ding is zeker: bij VVS staat vanalles centraal (bezigheidstherapie voor lichtgewichten, acties ter bevordering van hoogstpersoonlijke ideologische masturbatie), maar zeker niet de student.
[…] lijkt me vooral handig als je de context van de zaak meehebt en aanwezig was op de vergadering) kritiek van oud-VVS […]
Het probleem is dat de VVS-stafmedewerkers, zoals Nele Spaas en Inge Gielis, de Vlaamse studentenkoepel blijven gijzelen. Wat ik me afvraag, is of ze doorhebben dat elke dag, tijdens de welke zijn hun hyperindividuele dogma’s (die mijlenver afstaan van de visie van de gemiddelde student) als studentenvisie proberen verkopen, VVS aan credibiliteit verliest. Ofwel maken hun dogma’s blind, ofwel is het behouden van hun persoonlijke speeltuin (die hun elke maand nog een loon uitkeert ook, terwijl hun prestaties aan de universiteit/hogeschool behoorlijk melaats waren) voor hen belangrijker dan die credibiliteit.
Beide elementen spelen een rol. Ze zijn overtuigd van hun eigen grote gelijk en geloven werkelijk dat hun visie de enige goede is. Inlevingsvermogen in andere standpunten is nagenoeg onbestaande. Dat geldt niet enkel voor die twee maar evengoed voor die nest comac’ers.
Uiteraard speelt het job aspect ook mee. Beiden hebben jaren lang gestudeerd, zelfs bijna tot het dubbele van de nominale studietijd, maar geen één van de twee is er ooit in geslaagd een diploma te halen. Ik denk dat ze zelf ook beseffen dat ze zonder diploma nergens een deftige job gaan vinden en dat stafmedewerker op VVS het hoogst haalbare is.
Je kan je bovendien de vraag stellen of dergelijke mensen wel de juiste mensen zijn om de studenten te vertegenwoordigen. Een studentenvertegenwoordiger moet toch een zeker minimum aan studieprestaties kunnen voorleggen. Iemand die na zeven jaar studeren er nog altijd niet in geslaagd is een diploma te halen, door een gebrek aan inzet of een gebrek aan inzicht, kan nooit op geloofwaardige wijze de studenten vertegenwoordigen. Zo iemand is eenvoudigweg niet geschikt voor het hoger onderwijs. Gelukkig zal het studiekrediet in de toekomst dergelijke randgevallen tijdig elimineren en een ander pad op sturen.
seg mannen, nu jullie afgestudeerd zijn, of op het punt staan om af te studeren, wordt het zo eens niet tijd om te stoppen met die kinderachtige persoonlijke aanvallen en eens te leren argumenteren als je mensen publiekelijk door het slijk probeert te halen? het wordt zo stilaan een beetje heel zielig eigenlijk.
dus, beste stijn, vertel me eens welke mijn hyperindividuele dogma’s zijn en waar ik deze als studentenvisie zou verkondigd hebben. en toon dit vooral ook eens aan, met bronnen, verslagen, etc. jij bent bij mijn weten al een hele tijd niet meer betrokken bij de studentenvertegenwoordiging op vlaams niveau en ik vraag me echt af hoe jij denkt te weten hoe ik het er als stafmedewerker vanaf breng.
vertel me trouwens ineens eens wat de ‘gemiddelde student’ is, wat volgens jou de mening van die student is en vooral hoe je dit hebt vastgesteld.
en dan nog een verzoekje: begin in het vervolg misschien eens met mijn naam correct te schrijven.
en dominiek, ik snap wel dat het pijnlijk is dat de AV ons nogal vaak volgt als jullie het niet met ons eens zijn, zowel inhoudelijk als qua werking, maar dat is nu eenmaal de democratie. of beweer je nu dat de vlaamse studentenvertegenwoorigers te dom zijn om tegen mijn persoonlijke mening in te gaan? je hebt blijkbaar nog altijd je aftocht in mineur niet verwerkt. geen erg hoor, maar het natrappen met persoonlijke aanvallen is wel wat afgezaagd.
Dag Inge,
Eerst en vooral: ik heb uw naam gecorrigeerd. Kwestie van daar geen misverstanden over te laten bestaan. Voor de rest laat ik het aan Stijn over om eventueel te reageren.
Ten tweede:
Het interesseert me geen fluit of uw AV u volgt of niet. Ik denk niet dat ik daar ergens enige uitspraak over heb gedaan. Ik zou bij god niet weten waarover jullie allemaal al gediscussieerd hebben dit jaar. Enfin ik zou het wel kunnen weten door op jullie site te gaan kijken maar de tijd ontbreekt me daarvoor. De enige aanleiding van deze post was een artikel in de Veto, iets wat ik af en toe en passant doorblader.
Wat betreft de persoonlijke aanvallen en het eventueel “bewijzen” van deze beweringen:
Ook daar heb ik geen enkel behoefte aan. Ik heb namelijk het genoegen, of eerder het ongenoegen, gehad om enkele jaren met u in VVS door te brengen. Mijn persoonlijke ervaringen en indrukken uit die periode zijn op dat vlak voldoende om dergelijk beweringen te uiten.
Mijn aftocht uit VVS heeft daar niets mee te maken. Ik heb in m’n leven nooit een betere beslissing genomen. Ik betreur enkel dat ik ze niet vroeger heb genomen.
Nietemin heb ik nog altijd enige interesse in het reilen en zeilen in het hoger onderwijs. Vandaar dat ik me de vrijheid neem om gepast en ongepast m’n mening te ventileren over gelijk wat. Bijvoorbeeld over jullie laatste statutaire stoot. Ik hou nu eenmaal van discussies over regels en statuten, maar dat wist u ongetwijfeld al.
Tot slot wil ik nog reageren op uw laatste vraag: “of beweer je nu dat de vlaamse studentenvertegenwoordigers te dom zijn om tegen mijn persoonlijke mening in te gaan?”
Als je het als volgt formuleert: “of beweer je nu dat de huidige studentenvertegenwoordigers niet kritisch genoeg zijn om tegen onze (uw en uw klein-linkse partners in crime) persoonlijke mening in te gaan?”, dan zeg ik volmondig “ja”. (abstractie makend van de intellectuele handicap van extreemlinkse studentenvertegenwoordigers)
In ieder geval bedankt voor uw bezoekje aan deze blog en veel succes nog bij het behalen van uw diploma hoger onderwijs.
Inge,
Jullie prestaties beoordelen is in elk geval aan de hand van jullie realisaties onmogelijk. Daarnaast denk ik niet - maar je mag me altijd tegenspreken - dat ik van jou lessen te krijgen heb in argumenteren.
Er zijn voldoende voorbeelden te vinden van de manier waarop jullie jullie hyperindividuele, dogmatische visie verkondigen als studentenvisie, in de volgende publicaties:
http://www.schamper.rug.ac.be/2008-online/abces-van-vvs
http://studwww.ugent.be/~sbaert/VVS_vereniging_studenten.pdf
Het feit dat jullie recent niks lieten horen toen verschillende politieke partijen lieten horen dat ze de vrijheid voor jobstudenten wouden beperken, is het zoveelste teken aan de wand. Zoiets is volstrekt onbeargumenteerbaar naar de gemiddelde student toe.
Voor de rest sluit ik me aan bij de stelling van Dominiek. Studentenvertegenwoordigers die een belabberd parcours afleggen als student, zijn m.i. compleet ongeloofwaardig als studentenvertegenwoordiger.
Trouwens… De mate van zieligheid enzo… Persoonlijk denk ik dat je daarbij toch geen abstractie mag maken van realisaties en wat dat betreft vermoed ik dat hetgeen alle RvB’ers en stafmedewerkers van VVS 2007-2008 samen de afgelopen jaren realiseerden als studentenvertegenwoordiger in de buurt komt van wat ik in Gent mocht en kon doen.
wat een bescheidenheid! hilarisch!
rolfmao!!!
Er zijn 2 soorten mensen: zij die iets realiseren in het leven en zij die niets realiseren in het leven. De tweede soort noemt zichzelf bescheiden.
The choice is up to you.
PS. het is roFLmao (Voor zij die in hun jeugdjaren nog deftig onderwijs genoten hebben: roflmao is een acroniem voor “rolling over the floor laughing my ass off”)
Interessant in deze, is de weblog van Piet Coopman, student van de Hogeschool Gent, die de afgelopen 2 jaar lid was van de AV van VVS en tot op heden nooit een fel woord in deze context liet optekenen:
http://pietcoopman.wordpress.com/2008/05/20/twee-jaar-stuver/
Ik citeer:
Zonder enige twijfel zal VVS opnieuw dergelijke genuanceerde kritiek negeren en verdergaan met masturberend in de spiegel kijken.
In de regels daaronder schreef Piet ook nog een opmerkelijke vaststelling:
Vandaar ook mijn eerdere bewering dat de huidige generatie studentenvertegenwoordigers niet kritisch genoeg meer is. De noodzakelijke hervormingen in VVS zullen slechts plaatsvinden indien voldoende studentenvertegenwoordigers ook de daad bij het woord zullen voegen door in plaats van enkel hun beklag te doen via een enquête, de nodige veranderingen door te voeren via de Algemene Vergadering. Zoals Frank Vandenbroucke het deze week nog zei in de Commissie onderwijs van het Vlaams Parlement:
op welke discussie ben ik hier toevallig terecht gekomen?
En zo blijft de geschiedenis zichzelf keer op keer herhalen…
Jaar na jaar zijn er studentenraden die (constructieve) kritiek leveren op de werking van VVS en keer op keer ligt de schuld-zogezegd-bij de andere.
Ik ga er niet veel woorden aan vuil maken maar het is, volgens mij, hoog tijd dat de stafmedewerkers en VVS in zijn geheel eens in de spiegel kijken en niet keer op keer de schuld bij een ander legt…