Dominiek Masschelein

Een bron van (des)informatie

September 30th, 2007

Eat this motherfuckers!

Bettini heeft het gedaan, hij verlengt z’n wereldtitel. Een dikke fluim recht in het gezicht van de Stuttgartse organisatoren van het WK en in het bijzonder in het gezicht van die koe van een voorzitster, Suzanne Eisenmann, de lokale schepen van sport die dacht haar politieke carrière vooruit te helpen op de kap van de wielrennerij. Gewoonweg prachtig.

Ondanks het feit dat de Duitse organisatoren er alles aan gedaan hadden om het imago van de sport zoveel mogelijk te beschadigen en een ware inquisitie trachten te organiseren, is dit WK toch nog op een positieve manier geëindigd. Bettini is de grootste en hij heeft op grandiose wijze gewonnen.

September 12th, 2007

Actualiteit

Het is al een tijdje geleden dat ik hier nog iets gepost heb. Dit komt omdat ik nu veel minder tijd heb sinds ik begin september aan het werk ben gegaan bij CSC. Deze blog zal in de toekomst dus op een soort weekendritme overschakelen, als ik er in de weekends ben tenminste.

Ma bon, er ondertussen al weer vanalles gebeurd dat ik kan becommentariëren. Zo is er een tijdje geleden een fake Jean-Luc Dehaene blog gestart. Kweeniehoe grappig, ge moet zeker eens gaan zien.

Ondertussen is Herman nog steeds in alle stilte aan het werk. Eindelijk wat rust, veel interessante zaken werden er toch niet gemeld. Bij gebrek aan straffe uitspraken zijn journalisten dan maar begonnen met druk te speculeren over toekomstige wendingen. Volgens het gezond verstand, i.e. de mensen aan de toog, wordt Leterme op 20 oktober premier.

Een paar tijdzones terug en enkele breedtegraden lager zitten ze ook nog altijd met de miserie. In Irak worden nog altijd dagelijks toevallige voorbijgangers tot ontploffing gebracht door middel van bermbommen, autobommen, zelfmoordterroristen, etc. Al is het geweld aan het af nemen. Dit komt dankzij de nieuwe strategie van de opperbevelhebber. Gen. Petraeus is namelijk geen dwaze kloot en zag ik dat het niet zozeer aankomt op terrein veroveren maar op het beschermen van de burgerbevolking. De nieuwe strategie heet clear, hold & build. Simpel gezegd komt het hierop neer: jaag de terroristen weg, hou de zaak onder controle en bouw hetgeen ge kapot geschoten hebt tijdens de “clear”-fase weer op. Met opbouwen wordt niet enkel infrastructuur bedoeld maar ook het functioneren van de gemeenschap.

Goed nieuws dus, ware het niet dat de Iraakse politiek weigert samen te werken en zwaar gecorrumpeerd is en bovendien dat de publieke opinie en de politiek in de VS de oorlog kotsbeu zijn en het liefst zo snel mogelijk willen vertrekken uit Irak. Volgens mij zou dat niet echt verstandig zijn omdat het gespuis dan volledig vrij spel krijgt. De Irakezen zijn immers nog niet in staat om hun eigen veiligheid te garanderen. Dat de VS om de verkeerde, ronduit leugenachtige, redenen ten strijde zijn getrokken speelt nu geen rol meer. Wat telt is dat ze er zijn en dat ze geen andere keus hebben dan de klus te klaren. Misschien wordt het ook tijd om internationale gemeenschap te betrekken. Dan doel ik niet op één of andere woessie V.N. missie waarbij die blauwe helmpjes dienen als doelwit voor schietoefeningen, maar een deftige missie waarbij de militairen de nodige ruimte krijgen om orde op zaken te stellen. Om daartoe te komen moeten de politici eerst nog ballen aan hun lijf krijgen en aanvaarden dat de prijs van zo een missie niet in enkel in euro’s wordt berekend maar ook in body bags.

Tenslotte hadden we nog de fameuze anti-islam betoging. Ik ga daar niet te veel worden meer aan vuil maken aangezien velen voor mij dit de afgelopen weken al gedaan hebben. Mijn mening terzake is de volgende:

  1. Zo lang er geen strafbare feiten gepleegd worden mag iedereen zeggen wat hij wil. In een democratie moet je kunnen verdragen dat mensen meningen verkondigen waarmee je het niet eens bent en dat die soms zelfs ronduit beledigend of verwerpelijk zijn.
  2. Openbare ordehandhaving mag geen excuus zijn om de vrije meningsuiting te beknotten. Jaarlijks worden er miljoenen uit gegeven aan politiebeveiliging van voetbalwedstrijden en de strijd tegen hooliganisme. Een betoginkje met eventuele rellen zal het verschil niet maken.
  3. Door de zaak te verbieden, bereik je net datgene dat je absoluut wou vermijden, namelijk dat er aandacht wordt geschonken aan politiek incorrecte meningen
  4. Als die gasten van het Vlaams Belang het verbod aan hun laars lappen, laat die daar dan gewoon staan en negeer ze. Maar daag ze toch niet uit, want dan kunnen ze zich weer vollop in hun slachtofferrol wentelen en hebben ze gratis reclame gehad. “Dank u Thielemans.”
  5. Hoewel dien Thielemans nen “vuile PS-sos” is, dat is een nog ergere belediging dan “vuile sos”, lijkt me dat een gezellige gast waar ge veel pinten mee kunt gaan pakken
September 3rd, 2007
September 1st, 2007

De Gucht over de Franstaligen in de Rand


‘Geen enkele wetgeving kan die sociologische realiteit aan banden leggen. Maar waarom zijn we zo gefixeerd op de Franstaligen in de Rand? De Vlamingen zijn de grootste groep in België, economisch gezien staan ze ook het sterkst. De voorbije generatie ontwikkelde een sterk cultureel bewustzijn. We vertonen zelfs de kenmerken van een natie. Hebben wij dan zo weinig zelfvertrouwen?’

‘Op Vlaams grondgebied wonen nu eenmaal op bepaalde plekken veel Franstaligen. We moeten daarmee leven. De Franstalige Gemeenschap mag daar niet actief zijn. Maar als je die discussie wilt stoppen, dan moet je als Vlaamse Gemeenschap een aantal initiatieven nemen naar die Franstalige gemeenschap. Waarom moet het bibliotheekdecreet bepalen dat 75 procent van de boeken in het Nederlands moet zijn? Waarom moeten wij ons als zelfbewuste Vlamingen bezighouden met de boeken die Franstaligen mogen lezen? Probeer dat eens uit te leggen aan de moderne mens die eerder naar de wereld kijkt dan naar de navel van Vlaanderen.

‘In plaats van tegen de Franse Gemeenschap een strijd te voeren, zou de Vlaamse Gemeenschap een onthaalbeleid kunnen voeren. Zonder afbreuk te doen aan het territorialiteitsbeginsel, zou dat veel efficiënter zijn om die opkomende francofonie onder controle te krijgen. Zo’n beleid kan de spanningen wegnemen, ook rond de splitsing van het kiesarrondissement. Daar heb je niet eens een staatshervorming voor nodig. Wij vinden dat dat overal ter wereld moet kunnen. Maar niet in ons eigen land.’

We zullen ons sneller bekommeren om de Marokkaanse gemeenschap in Antwerpen.

‘Ik ben blij dat u dat zegt.’

© De Standaard

|